NRC Handelsblad opende week met een verbazingwekkende kop. Het CDA, sinds het aantreden van het kabinet Balkenende IV hypocriet overstag, komt met een voorstel tot kraakverbod. Kraken is in Nederland al een lange tijd toegestaan als een pand een jaar leegstaat.

Op dit moment is het mogelijk voor gemeenten om de leegstand van panden tegen te gaan door maatregelen op lokaal niveau te nemen zoals tijdelijk verhuur toestaan op grond van de leegstandwet of antikraakwachten in te zetten. Helaas blijkt dit in de praktijk nooit te worden uitgevoerd. Bij traditionele kraaksteden Nijmegen, Amsterdam en Leiden met een links college lijkt enige toelichting overbodig.

Tijdens het tweede kabinet Balkenende ontstond veel verzet door wethouders van de grote steden toen toenmalig minister van Volkshuisvesting Sybilla Dekker (VVD) met een voorstel kwam om kraken te verbieden. Volgens de voornamelijk linkse wethouders was kraken juist een aanwinst voor de steden en droeg het bij aan de ontwikkeling van woningen en haalt een kraakverbod de aandacht af van de werkelijke probleem: de woningnood.

Dat sommige van de ondertekende wethouders zelf oud-krakers zijn, zal de lezer niet verbazen. Alexander Pechtold (D66) steunde de kraakbeweging destijds. Dit bewijst wederom dat hij meewaait met de winden en totaal niets met liberalisme op heeft. Een burger heeft namelijk de verantwoordelijkheid om de huur op te hoesten zoals studenten, alleenstaanden en gezinnen ook elke maand moeten.

Het klopt dat er in de grote steden een tekort aan huurwoningen bestaat. Daarom staan gezinnen en studenten vaak erg lang op de wachtlijst voor een huurwoning. Ook dragen lege bedrijfspanden niet bij aan de ontwikkeling van een bedrijventerrein en economie van een gemeente.

Volgens de wethouders kun je met kraken misplaatste leegstand op de woningmarkt effectief bestrijden. Met kraken krijgen  peculanten op de woningmarkt geen kans. Onmiddellijk rijst de vraag hoeveel gemeentelijke panden op dit moment leegstaan in deze gemeenten.

Het probleem zit in de discussie over kraken. Bij elk voorstel tot inperking beroepen de krakers zich op het recht op wonen of het schandelijk gedrag van woningspeculanten. Maar, net zoals bij de discussie over dierenrechten, wordt vergeten dat verworven rechten ook plichten meebrengen. Een van die plichten is het betalen van huur of hypotheek.

De discussie dient niet gevoerd te worden over de woningnood, maar over eigendom. Het eigendom van een huis of kantoorpand staat voorop. Nederland is een van de weinige landen waar kraken niet specifiek verboden is bij wet. Het enige illegale aspect is de  daadwerkelijk openbreken van het pand (braak). Alleen moet men wel op heterdaad betrapt worden, wat dus nauwelijks gebeurd. Het toestaan van kraken is een schandelijk resultaat van de toch al rampzalige linkse beleid van de jaren '60 en '70. Alles wat links en idealistisch is leek te worden getolereerd waar stevige wetgeving op zijn plaats was.

Inbraak en vernieling zijn bij wet verboden. Waarom is kraken (wat tot alle twee de genoemde overtredingen behoort) dan een idealistisch verworven recht?

Kraken kreeg uitwerking in de jaren '80 waar de kraakbeweging zeer actief was in de kruisraketten demonstraties en allerlei andere socialistische activiteiten. Dat kraakpanden op dit moment nog steeds broedplaatsen van dierenactivisme en antiglobalisme zijn, zal niemand verbazen.

Een argument van krakers is dat kraakpanden het centrum van artistieke initiatieven zijn en het bij uitstek ruimte creëert voor startende ondernemers (lees: gesubsidieerde kunstenaars). Maar in werkelijkheid keldert de waarde van een pand na intreding van krakers die het niet zo nauw nemen met hygiëne en overlast.

Het is schandalig dat krakers een pand kunnen uitkiezen dat enige tijd leegstaat en tegelijkertijd in hun recht staan als ze erin trekken. Nog schandaliger zijn de lokale linkse overheden die deze acties gedogen (zo niet ondersteunen) als een pand een jaar leegstaat.

Omdat de meeste krakers werkloos zijn (of gesubsidieerd artistiek ondernemen) hebben ze naast een uitkering of studiefinanciering geen inkomstenbron.

Dus als de eigenaar van een gekraakt pand wil gaan procederen wordt de verdediging van de kraker betaalt door de belastingbetaler (pro-deo rechtsbijstand). Krakers kunnen doorgaans ook op financiële ondersteuning van linkse politiek partijen rekenen.

Een veel groter probleem is dat veel van de gekraakte panden door gemeenten met gemeenschapsgeld worden gelegaliseerd om vervolgens aan de krakers te geven in eigen beheer. Op deze wijze is er een enorme linkse onroerend goed maffia ontstaan.

Het is prettig dat het CDA lef toont en eenmalig onder het huidige linkse juk vandaan komt. Steun voor een kraakverbod is er van de VVD en PVV. De kleine christelijke partijen twijfelen nog.

Nu maar hopen dat de partijen daadkracht tonen en politie en justitie begin 2008 kunnen beginnen met ontruimen van kraakpanden en de krakers dwingen op de wachtlijst voor een woning te gaan staan (zoals ieder ander) en de huur ophoesten waar ze de afgelopen jaren zo slinks onderuit kwamen.

Het zou overigens prettig zijn als eigenaren van gekraakte panden de geleden schade kunnen verhalen op de krakers. 

Krijn Lock, 6 november 2007