De JOVD over wonen:
Het wonen in Nederland is een goed voorbeeld van dichtgeslibde en verziekte collectiviteit. Deze collectieve aanpak heeft niet alleen veroorzaakt dat huur- en koopwoningen duurder zijn dan noodzakelijk, maar ook dat corporaties met miljarden aan publiek geld aanzienlijke delen van de vraagzijde van de woningmarkt weigeren te bedienen omdat deze niet winstgevend genoeg zouden zijn. Ook is er weinig tot geen controle van bewoners op deze corporaties. Daarnaast zorgen maatregelen als huursubsidie en hypotheekrenteaftrek voor corrumperende effecten op de markt en daarom moeten deze worden afgeschaft. Het is niet aan de overheid om aan te geven op welke manier iemand moet wonen, daarom moet de keuze hoe en waar te wonen terug worden gegeven aan het individu. Ook moet een aantal rechten toekomen aan de huiseigenaar. Zo mag het niet zo zijn dat een huurder voor onbepaalde tijd een ruimte mag huren zonder dat de verhuurder op redelijke wijze het contract kan ontbinden. Een optie is om een tijdelijk huurcontract pas na 3 jaar om te zetten in een onbepaald contract, net als bij de arbeidsovereenkomst. Daarnaast moet er geen sprake zijn van een maximumhuurprijs, want dit voorkomt dat het systeem van vraag en aanbod goed kan functioneren. Vastgesteld: november 2006