Door pro-Israëlisten wordt vaak gezegd dat Israël het recht op zelfverdediging heeft. Dit is ook het argument dat de Israëlische regering gebruikt om de huidige aanvallen op de Gazastrook te verdedigen. Echter, dit is slechts de halve waarheid. In het internationaal recht bestaat inderdaad het recht om geweld te gebruiken ter zelfverdediging aan landen die te maken hebben met een directe aanval. Dit geweld moet dan wel proportioneel zijn en alleen erop gericht om de aanval te stoppen. In anderhalf week tijd zijn door de Israëlische aanvallen op Gaza inmiddels ongeveer 635 Palestijnen om het leven gekomen. Dit om raketaanvallen van Hamas te laten stoppen, die zo'n twintig Israëliërs hebben gedood over een periode van maanden. Dat is niet meer proportioneel te noemen.

Het recht op zelfverdediging geeft dus niet het recht om blind om je heen te slaan. Integendeel: het is niet zozeer een recht op zich, maar een uitzondering op het verbod op geweld, dat één van de hoogste waarden binnen het internationaal recht is. Wanneer er gebruik wordt gemaakt van deze uitzondering, dient wel rekening te worden gehouden met andere regels in het internationaal recht, bijvoorbeeld met het humanitair recht en de mensenrechten. Het humanitair recht bepaalt wat toegestaan is in tijden van oorlog. Dit schrijft duidelijk voor dat burgers ontzien moeten worden. Deze regel, vastgelegd in internationale verdragen, heeft zich inmiddels ontwikkeld tot een norm waarbij "collateral damage", oftewel het maken van burgerslachtoffers, nauwelijks nog geaccepteerd is.

Israël valt momenteel de Gazastrook aan, wat het meest dichtbevolkte stuk land ter aarde is. Wanneer je dat doet, weet je zeker dat je burgerslachtoffers gaat maken. Dat druist dus, wederom, in tegen het internationaal recht. Daarnaast frustreert Israël pogingen om de Palestijnen in de Gazastrook te helpen. De toevoer van voedsel en medische hulp is lastig door de Israëlische blokkades en door de bombardementen schijnt er een ernstig tekort aan drinkwater en energie te zijn ontstaan. Dit weten we echter niet zeker, omdat Israël geen buitenlandse journalisten toelaat in de Gazastrook. Mensen de toegang tot basale levensbehoeften ontzeggen is een schending van de mensenrechten.

Het internationaal recht is een belangrijke verworvenheid, dat tot stand is gekomen door internationale samenwerking en internationaal overleg. Het humanitair recht en de mensenrechten zijn daarnaast ook nog eens triomfen van het liberalisme. Juist het besef dat individuele levens belangrijker zijn dan de macht van een regering om te doen en laten wat het wilt, is een belangrijk liberaal principe. Het internationaal recht reflecteert onze beschaving en de normen die we hebben en is daarom iets dat gekoesterd moet worden en niet zomaar opzij gegooid. Wanneer een land als Israël daarom op meerdere manieren het internationaal recht schendt, dient dat op zijn minst te worden veroordeeld door andere beschaafde landen. Dankzij internationale normstelling op het gebied van geweld en mensenrechten is onze wereld veiliger geworden en leven we in Europa nu in vrede en veiligheid. Juist daarom moeten we blijven hameren op die normen en zouden Westerse regeringen Israël nu hard moeten aanspreken op wat het doet in de Gazastrook.