In het kader van een kleinere overheid wil het kabinet Rutte het aantal Kamerleden in de Eerste en Tweede Kamer inperken. Het voorstel, reeds genoemd in het regeerakkoord, ziet een Tweede Kamer die van 150 naar 100 leden gaat en een Eerste Kamer met 50 leden in plaats van de huidige 75 indirect gekozenen. Volgens minister Donner van Binnenlandse Zaken een logische ontwikkeling in het streven naar een compactere overheid. Niet in de laatste plaats omdat beide Kamers tot 1956 ook minder leden telden dan tegenwoordig het geval is.

Donner, zelf uit bouwjaar 1948, maakt met dat laatste argument een forse misrekening. Juist op het Binnenhof wordt verwacht dat men met de tijd meegaat, en dus is het vanzelfsprekend dat de dagelijkse werkwijze anders is dan die van vóór 1956. Godzijdank. Die paar brieven en telegrammen van bezorgde burgers zijn vervangen door honderden e-mails per dag die afzenders achten zo snel mogelijk door betreffende politicus beantwoord te zien. Geen wonder dat het op de fracties in de Tweede Kamer inmiddels wemelt van de iPads. Tel daar nog eens de tientallen telefoontjes en het handjevol bezoekers bij op waar politici dagelijks hun aandacht aan moeten besteden. Zowel politicus als persoonlijk medewerker lopen niet zelden met verhit hoofd door de fractieburelen.

Het moge duidelijk zijn dat er juist behoefte is aan meer ondersteuning voor zowel de Tweede als de Eerste Kamer. Als controleur van de regering kunnen de parlementariërs in de Staten-Generaal best wat extra handen gebruiken wanneer het aankomt op bijvoorbeeld communicatie, juridische kennis en het schrijven van beleid. Als moderne burgers verwachten wij nu eenmaal goed contact met de politieke actoren – we zien ze liever vandaag dan morgen twitteren. Bovendien worden politici geacht kennis te hebben van zo’n breed scala aan onderwerpen dat het verminderen van het aantal Kamerleden, en dus het vergroten van ieders beleidsportefeuille, alleen maar contraproductief zou zijn.

Deze column van Martijn Jonk is op 12 juli verschenen in het Friesch Dagblad. Martijn heeft hier elke maand een vaste column.