Februari 2019: Voor een nog meer seculiere staat

Voor een nog meer seculiere staat

Door Joost Jongenelen, Commissie Politiek

 

Er is de laatste jaren veel dispuut over het wel of niet uitzetten van asielzoekers, veelal over uitgeprocedeerde zaken. Staatsecretaris Mark Harbers is dé man in charge rondom dit onderwerp en heeft er zijn handen vol aan. Lili en Howick mochten bijvoorbeeld blijven nadat Harbers zijn discretionaire bevoegdheid had gebruikt, Tim Hofman startte een petitie en de kerk nam een heel uitgeprocedeerd gezin op. Via een kerkdienst die sinds eind oktober begonnen is wordt 24 uur per dag gepredikt om de politie buiten te houden. Kan dat zomaar? Ja, de Algemene wet op binnentreden verbiedt de politie immers binnen te vallen tijdens een kerkdienst. Een wet uit 1994 die asiel biedt is niet meer van deze tijd. Al in 1795 werd in Nederland de scheiding tussen kerk en staat ingevoerd, en ik pleit er dan ook voor om deze wet af te schaffen.

 

Ten eerste, asielzoekers moeten terug naar hun land van herkomst als de Immigratie- en Naturalisatiedienst (IND) hun asielaanvraag heeft afgewezen. Ze kunnen nog naar de rechter stappen om tegen deze afwijzing in beroep te gaan. Heeft de IND hun asielverzoek volgens de rechter zorgvuldig beoordeeld, dan moeten zij Nederland binnen 4 weken verlaten[1]. Tijd genoeg om dit te regelen zult u denken. Helaas, er zijn voldoende individuen die deze 4 weken niet als harde regel zien, en het land dus niet verlaten. Dat de kerk dit ondersteunt, en dus ook de rechterlijke uitspraak niet erkent, vind ik ongehoord. Nog erger dus: de kerk heeft zelfs wettelijke gronden om asiel te kunnen verlenen. Dat een rechterlijk bevel niet voor de kerk geschiedt vind ik bijzonder raar, en daarom pleit ik er dan ook voor om deze wet dan ook af te schaffen.

 

Ten tweede, deze kwestie speelt al geruime tijd. In 1997 zei toenmalig Kamerlid Maxime Verhagen van het CDA in Trouw: “Maar kerkasiel wijzen wij af. Als een kerk of een andere organisatie mensen wil ondersteunen, die bezig zijn met hun vertrek uit Nederland, is daar niets tegen. Maar het wordt iets anders als het de bedoeling is die mensen te onttrekken aan uitzetting”, aldus Verhagen. “Dan gaat zo'n organisatie op de stoel van de overheid zitten. En dat kan niet.[2]. Inmiddels, 22 jaar later, komen deze gevallen dus nog steeds voor en is de Algemene wet op binnentreden ongewijzigd gebleven. In rap tempo neemt de ontkerkelijking[3] van Nederland toe, maar behoeft de kerk wel privileges boven de rest van de bevolking. De afgelopen 35 jaar is het percentage katholieke Nederlanders ­gedaald van 28 procent naar 9 procent, bij protestanten ging de daling van 18 procent naar 6 procent van de bevolking. Ook voor de katholieke en protestantse kerken in Nederland gelden dezelfde regels als voor ieder ander. Naar mijn mening is de kerk niet meer een groots institutie in dit land, dus laten we dit dan ook doorvoeren in wetgeving. Immers, als iedere minderheid in dit land voor eigen rechter gaat spelen kunnen we de democratie wel opheffen.

 

Echter, je kunt ook stellen dat de kerk een verbindende factor heeft binnen de samenleving, en deze dus het recht houdt om ongestoord hun gang te gaan. Het kerkasiel staat echter haaks op de trias politica die wij hier kennen. In Nederland kan een rechter controleren of de uitvoerende macht ieder proces rechtmatig behandeld heeft. Dat een religieus instituut de bevoegdheid heeft om, na uitspraak van een rechter, kerkasiel te verlenen staat tegenover deze scheiding der machten.

 

 

Kortom, de Algemene wet op binnentreden moet herzien worden, en het privilege van de kerk moet ingeperkt worden. Aangezien de wet is verouderd, de zaak al veel te lang speelt en de kerk niet langer een grote institutie is binnen de samenleving roep ik de regering op hier serieus werk van te maken. Voor een CDA-minister op J&V klinkt deze oproep misschien niet leuk, maar kom op Grapperhaus en maak er werk van!