Open brief aan Jonge Socialisten

Vorige week donderdag hielden de Leidse Jonge Socialisten een bijeenkomst aan de Botermarkt over feminisme. De JOVD Leiden (jong liberaal)

zou hier geen probleem in zien als de opzet van de avond niet was geweest om de helft van de bevolking buiten de deur te houden. De Jonge

Socialisten vonden het namelijk nodig om bij dit evenement mannen te weren, het moest een discussie met en tussen vrouwen zijn. Als liberalen

zien wij niks in segregatie van de seksen en zijn radicaal tegen het idee dat mannen niet zouden kunnen meepraten over vrouwenrechten. Het

weren van mannen impliceert namelijk dat enkel vrouwen zouden kunnen bijdragen aan vrouwenrechten en mannen hier van nature niet voor

zouden zijn. Dit idee hebben we eerder in de Verenigde Staten kunnen zien waar een giftige mix van extreem feminisme en militante

kortzichtigheid tot bizarre situaties leidt en mensen niet meer worden beoordeeld op wat ze vinden (conservatief, progressief) maar wie ze

zijn (man, vrouw, blank, zwart).

Vrouwen willen worden beoordeeld op wat ze kunnen en niet op wie ze zijn (noch positief, noch negatief). Mannen verwachten hetzelfde en het

is dan ook volledig verkeerd om vooraf te bedenken dat de aanwezigheid van mannen contraproductief zou zijn. De organisatoren weten met hun

avond enkel verdeeldheid en ongelijkheid te bewerkstelligen en gaan zelfs in tegen het gelijkheidsbeginsel van ons recht zoals neergelegd in

Artikel 1 van de Grondwet.

De Jonge Socialisten tonen daarnaast weinig historisch besef door mannen te weren. Het waren namelijk mannen die aan de kant van vrouwen

streden voor de mogelijkheid van vrouwen om te studeren, het stemrecht voor vrouwen en de mogelijkheid voor vrouwen om te kunnen werken.

Toen in 1917, honderd jaar terug, vrouwen het kiesrecht kregen waren het mannen die uiteindelijk de betreffende wet goedkeurden. Het waren

mannen die in grote meerderheid (Tweede Kamer 64  tegen 10 en Eerste Kamer 34 tegen 5) de wet instemden waarmee juist vrouwen de

mogelijkheid kregen om hen te verkiezen. Het was het hele mannelijke kabinet Ruijs de Beerenbrouck I dat instemde met de motie die deze

belangrijke stap mogelijk maakte. Mannen en vrouwen streden gezamenlijk voor de rechten van vrouwen. Het is een interessant experiment om

jezelf de vraag te stellen; “Hoe zou de stemming zijn verlopen als vrouwen zich niet als bondgenoten hadden opgesteld maar als vijanden van

mannen.”.

Het is niet meer 1917 maar 2017 en we lijken terug in de tijd gegaan. Het revolutionaire elan is terug maar de jongerenvereniging van de PvdA zou

het historisch besef moeten hebben dat niet met revolutie maar met overleg de situatie van vrouwen (en arbeiders) werd verbeterd. Bij het

evenement van afgelopen donderdag werd de bolsjewistische Rosa Luxemburg genoemd als een van de voorvechters van het feminisme. Wat de

Jonge Socialisten echter kennelijk niet zien is dat haar revolutie in 1919 in Berlijn (de Spartakistenopstand) niet voor meer gelijkheid heeft gezorgd

maar enkel voor onrust en verval. We roepen de Jonge Socialisten dan ook op om hun oude sociaaldemocratische ideaal weer eer aan te doen, samen

te werken met alle gelijkgestemden en niemand uit te sluiten op welke grond dan ook.

Als liberalen doen wij dat ook.


Met niets dan de allerhoogste achting,

Max Magnée

Voorzitter JOVD Leiden e.o.